دوشنبه 4 خرداد1388
خوب حالا میخای رای بدی یا نه به خودت مربوطه ولی بدونیم کین بدک نیست
میرحسین موسی خامنه (زاده ۷ مهر ۱۳۲۰ در خامنه) سیاستمدار ایرانی، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۸ نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران بودهاست. وی آخرین نخست وزیر ایران است که پس از فوت خمینی بنیانگذار جمهوری اسلامی، با تغییر قانون اساسی و حذف پست نخستوزیری، از فعالیتهای اجرایی کناره گرفت و عمده فعالیت خود را در فرهنگستان هنر متمرکز کرد.[۱]وی در سال ۱۳۴۸ از دانشگاه ملی (دانشگاه شهید بهشتی کنونی)در رشته معماری کارشناسی ارشد دریافت نموده و از سال ۱۳۶۳ تاکنون عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی است. میر حسین موسوی در طول سالهای حضور خود در عرصه سیاست به عنوان نخستوزیر، وزیر امور خارجه، عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی ایران، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و... به فعالیت پرداخت اما از سال ۱۳۷۷ با بر عهده گرفتن ریاست فرهنگستان هنر به فعالیت در این حوزه مشغول شد.
تحصیلات
- کارشناسی ارشد معماری و شهرسازی دانشگاه ملی سابق (شهید بهشتی)؛ تاریخ اخذ ۱۳۴۸
- مطالعه معماری سنتی / تخصص هنری: اصول اربعهٔ معماری سنتی، طرح مساجد .
فعالیتهای هنری
کارهای هنری او بخصوص در زمینه نقاشی دارای کارهای برجستهای است هر چند که نماد شهدای هفتم تیر را نیز او طراحی کردهاست، به همین مناسبت ریاست فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی را نیز بر عهده دارد. همسر او زهرا رهنورد ریاست دانشگاه الزهرا را به عهده داشت او دانش آموخته علوم سیاسی است با این همه او نیز در عالم هنر دستی دارد تندیس «نرگس عاشقان» ساخته اوست که در میدان مادر (محسنی) در تهران نصب است.
عضویت در نهادهای حکومتی
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام. اعضای این دو نهاد حکومتی را رهبر نظام جمهوری اسلامی انتخاب میکند.
فعالیتهای علمی و هنری
- شرکت در یازده نمایشگاه نقاشی انفرادی و جمعی. برای مثال، در تالار قندریز موزهٔ هنرهای معاصر، نگارخانهٔ نیاوران و...
- طراحی صحن جدید امام خمینی در حرم فاطمه معصومه در قم.
- طراحی طرح جامع دانشگاه شاهد
- طراحی گلستان شهدای اصفهان
- طراحی بنای یادبود شهید خرازی
- طراحی مجموعه فرهنگی - تجاری بین الحرمین در شیراز
- طراحی مسجد سلمان فارسی برای نهاد ریاست جمهوری
- طراحی مرکز مطالعات استراتژیک
- طراحی مجموعهٔ کانون توحید، تهران
- طراحی سازمان مرکزی آب و فاضلاب
- طراحی بنای یادبود شهدای هفتم تیر
سوابق شغلی
- مدرس دانشگاه ملی (شهید بهشتی) سال ۱۳۵۳ - ۱۳۵۴
- استادیار دانشگاه ملی (شهید بهشتی) سال ۱۳۵۴ - ۱۳۵۶
- عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی از سال ۱۳۵۷ - ۱۳۶۰
- رئیس دفتر سیاسی حزب جمهوری اسلامی۱۳۵۸
- دبیر و مدیر مسؤول روزنامه جمهوری اسلامی
- وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران
- نخست وزیر جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۶۰ - ۱۳۶۸(آخرین نخست وزیر ایران)
- مشاور سیاسی رئیس جمهور
- عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام از سال ۱۳۶۸ تاکنون
- استادیار علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس ۱۳۶۸ - ۱۳۷۶
- مشاور عالی رییس جمهور از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴
- رئیس فرهنگستان هنر ایران از سال ۱۳۷۸ تاکنون
